Tamam... Nice yıllara anne.
- Bu bana mı? - İnanılmaz. 40 bile göstermiyorsun...
...hele 50, hiç.
Ah Charlie, lütfen.
Yine de sağol. Hoşuma gitti.
- Artık şunu açabilir miyim? - Evet, aç lütfen.
Vay canına.
Oh.
- Bayıldım. - Sahi mi?
- İyi bari. - Çok güzel.
- Uymazsa değiştirebilirsin. - Hayır, değiştirmeyeceğim.
- Çok sevdim. Bana aldığın her şey... - İyi.
- Üzgünüm geciktim. - Hey.
- Şey, Lisa yok mu? - Hayır, ayrıldık biz.
Durumunun yeniden bekâr göründüğünü fark etmiştim. Bir kere daha.
Hediyeni unuttum. Dolabımda kaldı.
Önemli değil, umarım fazla masraf etmemişsindir.
Merak etme, etmemiştir.
Nerede kaldın?
Tımarhane gibiydi. Adamın biri 6 bıçak yarasıyla geldi.
Yemin ederim bir tanesi kalbini sıyırmış, ciddiyim...
- Yapma Tom, lütfen, yemekteyiz. - Hayır, daha değiliz.
Sofradayız.
Peki hangi antibiyotiği kullandın?
- Anne, Lydia ile konuştun mu? - Evet.
Bu gece gelmeyi çok istiyordu ama çok önemli bir seçmeye katılacakmış.
- Neyin seçmesi? - Şey, televizyonda konuk oyuncu...
"Düşman Bilmemne".
- Belki bu rol onu ünlü yapar. - Evet, belki de.
Fazla umutlanmayın.
Yapma.
Siz çocukluğunuzda bir şeyler yapmış olmalısınız.
Gözümün önüne kafasız bebekler geliyor.
Aslında kardeşimle ben epey yakındık.
Hayır ben şey... Affedersin, ben Anna ve Lydia'yı kastetmiştim.
Hay Allah. Neden öyle dedim hiç bilmiyoum.
Neyse, buraya seni kutlamaya geldik anne...
Baba, kadeh kaldırmaya ne dersin?
Haydi baba!
Oh.
Ömrüm boyunca tanıdığım en güzel ve...
- ...en zeki kadına. - Teşekkür ederim.
Nice yıllara.
Şerefe sevgilim.
Benim adım Frederick Johnson.
Burada Kaliforniya Üniversitesinde bilişsel bilim profesörüyüm...
... ve şu anda burada New York'tan henüz gelmiş olan konuşmacımızı sunmak için bulunuyorum.
Tezimde bütün bir bölümü bugünkü konuğumuzun...
...ne kadar yanıldığını göstermeyi amaçlayan...
...epey sert üsluplu alıntılara ayırmıştım.
Şimdi itiraf etmeliyim ki Alice ile bütün anlaşmazlıklarımızda haklı olan oydu.
Alice Howland, Columbia Üniversitesinde dilbilimi profesörüdür.
Esin kaynağı olan ders kitabı...
Nöronlardan İsimlere'yi 3 çocuk yetiştirirken yazmıştır.
Bu süre içinde en az birkaç kere onların surat asmasıyla karşılaştığından eminim.
Bugün bu eser bütün dünyada dilbilimi eğitimi için...
...bir köşetaşı olarak görülmektedir.
Huzurlarınızda, Dr. Alice Howland.
Çok teşekkür ederim.
Pek çok çocuk ana dillerini 4 yaşından önce...
...herhangi bir ders, ev ödevi ya da fazla geri bildirim olmadan...
...anlayıp, konuşabilmektedir.
Bu önemli başarıyı nasıl sağlayabildikleriyse...
...bilim adamlarını hep ilgilendirmiştir. En azından Charles Darwin küçük oğlunun...
...tuhaf dilinin bir günlüğünü tuttuğundan beridir.
Darwin küçük çocukların saçmalamalarında görüldüğü üzere...
...insanın konuşmaya belli bir eğilim taşıdığını gözlemlemiştir.
O günden bugüne çok şey öğrenildi...
...ancak bugün ben laboratuarımda 18 ay ile 2,5 yaş arası çocukların...
...düzensiz çekimli fiillerin geçmiş zamanlarını kavrayışları üzerine...
...yaptığımız bazı araştırmalara odaklanacağım.
İçinizde bunun giderek daha az konuda giderek daha çok şey öğrenerek...
...sonunda hiçbir şey hakkında her şeyi öğreneceğimizi savunan...
akademik geleneğe dahil olanlar bulunabilir.
Ancak ben umuyorum ki, bu bebek adımlarını gözlemleyerek biz...
Biz...
Ben... O son şampanyayı içmeyecektim.
İletişimin özünü oluşturan, bellekle...
...hesaplama arasındaki ilşkiye dair son derecede...
önemli bilgilere ulaşabileceğimize sizi inandırabilirim.
Lexicon.
Tamam, ben gidip Shel'i getireyim, hemen dönerim.
Merhaba.
Sen miydin? Şaşırttın beni.
İçeri gelsene, biraz dağınıktır ama ben de tam...
- ...temizleyecektim. - İdare eder. Merak etme.
Oğlanlar çok pasaklı.
Mutfak tam bir savaş alanı ama...
...onları eğitmeye de başladım, bakacağız artık.
- Neredeler peki? - Çalışıyorlar.
Doug Starbucks'ta, Malcolm da catering yapıyor...
Çalışan oyuncular böyle oluyor demek, ha?
- İçlerinden biriyle ilişkin var mı? - Doug gey ve...
...Malcom'la aramızda bir şeyler oldu...
...ama bitti.
Beni Açık Alan'la o tanıştırdı ama.
- Çok iyi bir tiyatro. - Öyle duydum.
Teşekkürler. Evet, bitirdim.
Oyunu görmeni çok isterdim.
Baban çok iyi olduğunu söyledi.
En iyi gecem değildi gerçi ama, az çok bir fikir vermiştir.
Ne yaptığı konusunda.
- Yani, bizim için çok iyi oldu. - Ne demek istiyorsun?
Tiyatromuza yardımcı olması çok hoştu.
Tiyatroya nasıl yardımcı oldu ki?
Tiyatronun üyeleri olarak çıkardığımız...
...oyunlar için sermaye bulmak bizim sorumluluğumuz.
Sonra da gişeden belli bir pay alıyoruz ve bir bakıma...
...hissedar gibi oluyoruz.
Yani aslında oyunculuk yapmak için para ödüyorsun.
Hayır, bu bir tiyatro topluluğu. Durumun gerçekliği bu işte.
Burası Los Angeles, bu iş böyle.
Lydia, sence de işleri yeniden gözden geçirmenin zamanı gelmedi mi?
Çok zeki bir kızsın. Hayatta yapabileceğin pek çok şey var.
- Üniversiteye gitmek gibi mi? - Evet, üniversite gibi.
Sanki bunu daha önce hiç konuşmadık. Hayatımın her gününde.
Ne yapmak istediğime karar verdim, şimdi de onu yapıyorum.
- Bu iyi bir şey. - Ama kimin parasıyla?
Tıp fakültesi için Tom'a da yardım ediyorsunuz.
- Anna'ya da hukuk için ettiniz. - Tatlım...
...onlar gerçek kariyerler. Seçeneklerini sınırlı tutmanı istemiyorum o kadar.
- Benim adıma seçim yapmak istiyorsun. - Hayır istemiyorum.
Ben gerçekten mutluyum.
Üzgünüm ben... Bu konuda tartışmak istemiyorum.
- Söylemedim say, tamam mı? - Unuttum bile!
Senin telefonun mu bu?
Bir oyun sadece, ablanla ben...
..."Arkadaşlarla Sözcükler" oyununa sardık da.
Güzelmiş.
Onunla sakın oynama. İblisin teki.
Hiç şaşırmadım.
John?
Merhaba!
John?
Neredesin?
İster misiniz? Buyurun.
Broşür?
Ali?
- Nerede olduğunu merak ettim. - Dur, çok terliyim.
- Nasıl geçti? - Ne?
- Kaliforniya Üniversitesi. - Ah, iyi geçti. Çok şeydiler...
- Çok açık fikirliydiler. - Eminim öyledirler.
- Lydia nasılmış? - İyi, bilirsin.
- Kavga ettiniz mi? - Eh, bütün gece...
...etmemek için çabaladım.
Doğrusu senin, onun tiyatrosunu himaye ettiğini...
...öğrenmek de işimi kolaylaştırmadı.
- Bunu sana söylemiştim. - Hayır.
- Söylemedin. - Söyledim sanıyordum.
- Söylemedin. - Eh, bu da pek hoşuna gitmeyecek ama...
...hâlâ laboratuarda yapacak çok işim var, bu yüzden...
...şimdi benimle oraya kadar yürür müydün acaba?
Kampüse geri dönmek istemiyorum.
Koşudan geldim, şu an gerçekten evde olmam gerek.
- İyi misin? - Evet.
Evet iyiyim. Sadece, bu akşamı evde geçireceğimizi söylemiştin.
Söyledim ve geçireceğiz, şimdi ne kadar erken gidersem...
...o kadar erken eve dönerim ve bir film izleriz.
Üzgünüm. Sadece çok yoruldum.
Dinlen biraz, rahatla!
Bir şeyleri unutmaya başladım. Küçük, sıradan şeyleri, isimler, sözcükler.
Bir de kayboldum. Tamamen. Kampüste koşarken.
Doktoruma anlattım, menopoz olabileceğini söyledi.
En son şubat ayında adet görmüştüm...
...ama sonra eylülde yine gördüm, doğum günümden hemen önce.
Hiç ilaç alıyor musunuz? Hap ya da vitamin desteği?
Multi vitamin alıyorum, keten tohumu yağı...
...kalsiyum, demir. Arada bir de uyku hapı, yolculuk yaparken.
- Başınıza darbe aldınız mı? - Hayır.
Şu anda kendinizi bunalımda ya da fazla stres alında görüyor musunuz?
Hayır, çok çalışıyorum, ama bana iyi geliyor.
Uykunuz nasıl?
İyi. Gecede 7 saat.
Şimdi sizden bir isim ve bir adresi aklınızda tutmanızı...
...isteyeceğim ve daha sonra bunları size soracağım, tamam mı?
Tamam.
"John Black, 42 Washington Street, Hoboken"
Tekrar eder misiniz?
"John Black, 42 Washington Street, Hoboken"
- Güzel. Kaç yaşındasınız? - 50.
- Bugünün tarihi nedir? - 26 Kasım.
Neredeyiz?
New York Presbeterian binasının üçüncü katında.
- Bana ekmeğin harflerini sayar mısınız? - E.K.M.E.K.
- Bir kere de tersinden? - K.E.M.K.E.
Bu kartlarda ne görüyorsunuz?
Kerpeten, merdiven, denizatı...
...tornavida ve fil.
Anne ve babanızı anlatın.
İkisi de öldüler.
Annem ve kız kardeşim ben 18 yaşındayken trafik kazasında öldüler...
...babamsa 1999'da, karaciğer yetmezliğinden.
Hepatit mi?
Siroz. Alkolikti.
Son günlerinde ne durumdaydı?
Tutarsızdı... Altını da tutamıyordu.
Doğrusu birbirimizi çok sık görmezdik.
O New Hampsire'da yaşıyordu ve biz çok yakın değildik.
Üzgünüm. Başka kardeşiniz var mı?
Hayır, bir taneydi.
Şimdi bana aklınızda tutmanızı istediğim isim ve adresi söyler misiniz?
- John Black... - Evet, peki ya adres?
Kahretsin, unuttum.
42 Argyle Street miydi? Cole Street mi, Washington Street mi yoksa South Street mi?
Ailemden söz edince dikkatim dağıldı. Bunu tekrarlayabilir miyiz?
- Şimdilik gerek yok. - Tamam.
Bazı kuşkulardan kurtulmak için MR çektirmenizi isteyeceğim.
Ne gibi kuşkular? Beynimde ur olabilir mi?
Bu yalnızca bir önlem, herhangi bir lezyon ya da...
...darbe belirtisi var mı görürüz.
İçeride neler oluyor, onu göreceğiz.
Peki, ben bu arada ne yapmalıyım?
Kanın pomplandığından emin olmak için egzersiz yapabilirsiniz.
Bol su için. Vücudun susuz kalmaması bellek açısından önemlidir.
Beni görmeye bir dahaki gelişinizde de, yanınızda sizi iyi tanıyan biri olsun.
- Kocanız ya da yakın bir akrabanız. - Olur.
Steteskop, milenyum, kirpi.
Katot...
...nar, sarmaşık.
- Merhaba. - Selam.
- İçeri gelsene. - Merhaba anne.
Seni gördüğüme sevindim.
- Bu Jenny. - Merhaba.
Ben Alice. Bize katılabilmene çok sevindim.
Davetiniz için teşekkür ederim.
Ne demek? Tatlım, hadi siz gidip birer içki alın ve şu...
...ve şu peyir şeysini de götürün.
- Bize katılabildiğine gerçekten çok sevindim. - Teşekkürler.
Burası çok güzel görünüyor.
Hepsini o yaptı.
Tamam.
Lanet yumurtalar.
Katot, nar, sarmaşık.
- Merhaba anne. - Merhaba tatlım.
Mutlu Noeller.
- Uçuşun nasıl geçti? - Aslında berbattı.
Adamın biri sürekli üzerime öksürüp durdu.
Hastalanmasan bari.
- Bu tahmin ettiğim anlama mı geliyor yoksa? - Evet.
- Ekmekli puding mi? - Evet.
En sevdiğin.
- Anne. Mutlu Noeller. - Selam.
- Arkadaşlarla Sözcükler'e baktın mı? - Hayır, tatlım, fırsatım olmadı.
- Bu seferki acayipti. - Öyle mi?
- Kıskançlık ve üç katı. - Tadını kaçırmasana.
Twitter'da trend oldu bile.
Kaliforniya nasıl?
- Güzel. - Ciddi mi? Buradan sıcak mı?
Kesinlikle buradan sıcak.
Çocuklar, biraz buradan çıksanız da...
...ben de şuna yoğunlaşsam nasıl olur?
- Babam nerede? - Üst katta.
Yardım edebileceğim bir şey var mı?
Hiç gerek yok. Git kendine bir içki falan al.
- Tamam. Bu çok leziz olacak. - Öyle umuyorum.
Olacak. Sabırsızlanıyorum.
EKMEKLİ PUDİNG TARİFİ
Bu çok büyük bir karar. Heyecanlıyız.
Burayı bize yıllardır deneyen bir çift tavsiye etti.
Onların ilk çocukları doğdu...
...ve biz de göreceğiz.
Well Spring hakkında iyi şeyler duydum.
İyi bir yer. Pahalı ama...
...sonuç almayı çok istiyoruz tabii ki.
- Belki de anne oldun bile, çılgınca. - Biliyorum.
- Ne çorbası bu anne? - Balkabağı çorbası.
Merhaba, ben Alice. Bize katıldığına çok sevindim.
- Ben Jenny. - Çok memnun oldum.
- Şey... - Evet.
Sanırım artık bir kadeh şarabı hak ettim, ne dersiniz?
- Merlot mu? - Evet.
- Teşekkürler. Herkesin kadehi var mı? - Evet var.
Haydi kadeh kaldıralım...
- Noel'e. - Mutlu Noeller.
MR'ınızda anormal bir şeye rastlamadım.
Beyin damarlarında hastalık yok...
...herhangi bir darbe izi ya da kütle yok.
Çok şükür.
Kan testiniz de geldi, tertemiz.
Ancak size gönderdiğim hafıza testleri beni endişelendiriyor.
Aralıklı hafıza zayıflığı yaşıyorsunuz...
...yaşınızla uyumlu değil.
Zihinsel yeterlilik düzeyinizde de belli bir gerileme var.
Bir de bilgisayarlı tomografi çekelim.
Bu da MR'a benzer ama...
...moleküler düzeydeki bulguları da...
Tomografinin ne olduğunu biliyorum.
Tam olarak ne arayacaksınız?
Sonuçların Alzheimer hastalığıyla tutarlı olup olmadığına bakacağım.
Sizin yaşınızda birinde bu çok ender görülür ama...
...kriterlere de uyuyorsunuz.
Geçen sefer sizden yanınızda birini getirmenizi istemiştim.
Bunun gerekli olacağını düşünmedim.
Tamam, ama gelecek sefere mutlaka, olur mu?
Beta endorfininin iç düzeylerindeki artışın...
...farklı hücre birimlerindeki yayılmayı azalttığı...
...henüz görülmedi.
Bu iyi bir şey değil.
Bir de bana sor. Aylardır bunun üzerinde çalışıyoruz.
Görünüşe bakılırsa beta endorfini nötrofil etkinliğini...
...çok fazla etkilemiyor.
- Peki ya hidrosiyanik asit? - Yükselmiş, çok az.
Tanrım, başladığımız yere döndük.
- İkimiz de ayın 17'sinde burada mıyız? - Hatırlamıyorum.
Phil ve Diane o hafta sonu şehre gelebileceklerini söylemişlerdi.
Buna daha ne kadar devam edeceksin?
Temizleninceye kadar.
Haydi kalk tatlım, uyan.
Saat kaç?
Konuşmamız gerek.
Benim...
Bende bir sorun var.
- Ne diyorsun sen? - Bir nörologa görünüyorum.
Nörologa mı? Neden?
Bende erken Alzheimer hastalığı olabileceğini düşünüyor.
Tatlım, bu hiç mantıklı değil.
Henüz emin olmadıkları için sana bir şey söylemek istemedim ama...
...bir sürü test yaptırdım ve çok korkuyorum.
Ama bu tamamen çılgınlık.
Geçenlerde kampüste koşarken yolumu kaybettim...
Bazen de hatırlayamıyorum... Randevuları, sözcükleri.
Tatlım hepimizin hafızası zayıflıyor. Yaşlanma belirtisi bu sadece.
Daha geçen gün... Glükoz sözcüğünü hatırlayamadım.
Bu öyle bir şey değil. Sanki içimden bir şey kopup gidiyor gibi.
- Ama henüz bir teşhis yok, değil mi? - Yok.
O halde bence bu çok gülünç, tam bir saçmalık.
- Alzheimer hastası değilsin sen. - Lanet olsun. Neden beni ciddiye almıyorsun?
Ne hissettiğimi biliyorum ben. Biliyorum ki bu...
Beynim geberip gidiyor gibi hissediyorum.
Hayatım boyunca uğrunda çalıştığım her şey, elimden gidiyor.
- Her şey gidiyor. - Hayır.
Buraya gel.
Ağlama.
- Dersin saat kaçta? - 11'de.
Öyleyse zamanımız var.
Ben biraz geç kalacağım, çünkü bölüm toplantım var.
Döndüğümde belki yemeğe çıkarız, Thai yemeğ yer miyiz?
Tamam, olur.
Ben iyiyim, sadece...
Dün gece beni biraz yordu, hepsi bu.
İki şey var...
Bence henüz herhangi bir sonç çıkarmak için çok erken...
...ve bir de, her ne olursa olsun ben buradayım.
Burada açıkça görebileceğiniz gibi, kırmızı alanlarda beta amiloidi yüksek.
Büyük olasılıkla yıllardır oluşum halindeymiş.
Üzgünüm.
Bilişsel işlevleri yerinde olan yaşlılarda amiloidin yüksek olduğuna...
...rastlanabiliyormuş, öyle mi?
Evet ama Alice'in yaşındaki birinde değil.
Bu son derecede ender görülen bir şey olurdu.
Ayrıca yüksek amiloidin Alzheimer'dan başka...
...durumlarda da görülebildiğini okudum.
Ne yazık ki Alice'in durumunda ortadaki klinik belirtiler...
...bu hastalığa uygun düşüyor.
Herhangi bir teşhis için genetik test de gerekli değil midir?
Tatlım, bir dakika lütfen.
Aslında ben de bunu önerecektim.
Çok erken yaşta görülen böyle bir vakada...
...presenilin mutasyonlarını kontrol etmeyi isteriz.
Bu da hastalığın daha ender görülen bir biçimi olan ailevi Alzheimer'a...
...işaret eder.
Bir genetik danışmanına görünmeniz için randevu almamız gerekecek.
Yani bu çocukları mı da mı ilgilendiriyor?
Evet.
Sanırım eğer bu gene sahipsem...
...onlara aktarmış olma olasılığım yarı yarıya, öyle mi?
Korkarım öyle.
Peki bu geni taşıyorlarsa, onların...
...hastalığı geliştirme olasılığı ne kadar yüksek?
Korkarım yüzde yüz.
Çocukların hepsi yıldönümümüz için buraya gelecekler.
Bence onlara söylemeyelim.
Test sonuçlarını alıncaya kadar hiç olmazsa.
O zamana kadar almış oluruz, gelecek hafta geliyorlar.
Mümkün olduğunca erken öğrenmek istiyorum.
Nerede bu lanet asansör?
Burası büyük bir hastane ve...
...tek bir asansör çalışıyor. - John, önemli değil.
Merdivenleri şimdiye çıkmıştık.
Sorun değil.
Şey... Millet...
Neler oluyor?
Tamam, şey...
- Ayrılıyor musunuz? - Hayır.
Öyle bir şey değil.
Anne, hasta mısın?
Birkaç aydır bir nörologa görünüyorum...
Alzheimer hastasyım. Erken Alzheimer deniyor.
Ama bu çok saçma. Emin misin?
Hasta olduğuna hiç kuşku yok.
- Ama bu yaşta... - Ender görülüyor, ama doğrulandı.
Daha çok gençsin.
Hiç anlamıyorum.
Ben bir şeyler fark etmiştim.
Noel'de geldiğinde Tom'un kız arkadaşını tanımadın.
- Lydia. - Onları birlikte görmüştün.
- Hangi ilaçları kullanıyorsun? - Şu anda Aricept ve Namenda alıyorum.
İlerlemeyi yavaşlatmıyorlar mı?
- Hayır, hayır... - Yavaşlatmıyorlar.
- Ama, ama... - Belirtileri hafifletebiliyorlar...
- Mesele şu ki... John! - Hastalığı önleyemeyecekler.
Mesele şu ki bendeki Alzheimer...
...çok ...ender bir türü.
Ailevi.
- Genlerden aktarılıyor. - Tanrım.
Babasından aldığını sanıyoruz...
...ve elbette üçünüz için de endişeliyiz.
Ama yaptırabileceğiniz bir test var.
Öğrenmeyi isteyip istememek tamamen size kalmış.
Üzgünüm.
Ben çok...
Bugün ders programında ne olduğunu biri söyleyebilir mi?
Fonoloji mi?
Peki bana fonolojinin ne olduğunu söyleyebilecek olan var mı?
"Fono" Yunanca bir sözcük...
...ses anlamına geliyor.
Fonoloji de dili oluşturan...
...seslerin incelenmesidir ve fonetikten dikkatle ayrılmalıdır.
- Merhaba Anna. - Merhaba anne.
İyi misin?
Sonuçları aldım. Pozitif çıktı.
Tanrım, Anna.
Üzgünüm, çok üzgünüm.
Tom negatif çıktı...
...Lydia öğrenmek istemedi. Ben de pozitifim.
Kendini nasıl hissediyorsun yavrum?
İyiyim.
Bunu şimdi, yapay döllenme testinden önce öğrenmem iyi oldu.
Sanırım cenine de bir test uygulayabiliyorlarmış...
Bebeğin iyi olduğundan emin olabilecekler.
Anna neredesin? Ben bir derse gidiyorum ama...
...iptal edip hemen yanına gelebilirim.
Hayır anne, gerek yok. Charlie yanımda. İyiyim.
Hayır, istiyorum. Yanında olmak istiyorum, gelebilirim.
Hayır, endişelenme lütfen. Bir şeyim yok.
Tamam. Seni seviyorum tatlım.
Seni seviyorum.
İkinci yılımda...
...bu ders için sabırsızlanıyordum ama tamamıyla düş kırıklığına uğradım.
İçerik çoğunlukla karmaşıktı ve fazla ilgi ve dikkat gösterilmeden anlatıldı.
Derse girmek zaman kaybıydı. Ben de internetten takip etmeyi tercih ettim.
Dilbilim 201'i çok istikrarsız buldum...
Dr. Howland'ın derslerini takip etmekte güçlük çektim...
Kendi bile kaybolmuş gibi görünüyordu.
Eric, çok üzgünüm, ben...
...öğrencilerin böyle hissettiklerini...
...hiç bilmiyordum. Tabii ki bazı düzeltmeler yapacağım...
...gelecek dönem performansımı yeniden gözden geçiririz.
Evde her şey yolunda mı? John'la aranızda bir şey yok değil mi?
Evet, John'la aramız iyi.
Yardım edebileceğim bir şey var mı? Stres, depresyon?
Hayır, yok.
Madde kullanımı?
Hayır, Eric, Tanrım. Eric, öyle bir şey yok. Sadece...
...tıbbi, tıbbi bir durum var ve...
...geçen dönem öğretmenlik yapmakta biraz zorlandığımı kabul ediyorum...
...ama bu kadar belli olduğunun hiç farkında değildim.
Alice, takip edemiyorum.
Hafif bir bilişsel bozukluğum var...
Biraz daha açabilir misin?
Şubat ayında Alzheimer hastalığı başlangıcı teşhisi kondu.
Ne?
Alice, Tanrım, çok üzüldüm.
Erken, erken aşamada...
Zaman geçtikçe yeterliliklerimi kısıtlayacak elbette ama...
- ...şimdilik kendimi yeterli hissediyorum - Gerçekten şeye hiç gerek yok...
Yani, seni fazladan stres altına sokmayı istemeyiz.
Bu hiç verimli olmaz.
Stresle başa çıkabilirim.
Hepimizin mümkün olabildiğine inandığımız sürece bölümde kalmayı istiyorum.
Bunu fakülte yönetimine bildirmek zorundayım.
- Evet, elbette. - Çok, çok üzüldüm.
Yabanmersini ve hindistancevizli lütfen.
- Merhaba. - Alice hangi cehennemdeydin sen?
Koşmaya çıkmıştım.
2 saatten fazla zamandır ortada yoksun. Çok merak ettim.
Sonra da Pinkberry'e gittim.
- Pinkberry'ye mi gittin? - Evet.
Umarım orada eğlenmişsindir, çünkü akşam yemeği planlarımızı mahvettin.
Susan Kirby ve kocasıyla.
Affedersin, unutmuşum... Alzheimer'ım var ya.
Sana mesaj gönderdim, e-mail yazdım...
...hastalıkla başa çıkmanın yolları var. - John, özür diledim ya.
Adam bölüm başkanım yahu.
Nerede olduğun hakkında en küçük bir fikrim yoktu...
Ya sana bir şey olsaydı? Neden telefonunu yanına almadın?
Söyledim ya koşarken yanıma telefon alamam!
Neden bir bel çantası taşımıyorsun? O kadar rahatsız mı ediyor?
Evet!
- Bu işin başıma gelmesinden nefret ediyorum. - Ben de ediyorum.
Ama hayatımızdaki önemli şeyleri yapmaya devam etmeliyiz...
Bunu yapmaya çalışmazsak deliririz.
Biliyorum, John, biliyorum. Özür dilerim, ama...
...bir akşam yemeğinde nasıl olabileceğimi bilemiyorum.
İsimleri karıştırabilirim...
Basit bir öykü anlatmayı bırak...
...en sıradan sorulara bile yanıt veremeyebilirim.
Bence bu aralar çok iyi gidiyorsun.
Neye göre?
Keşke kanser olsaydım.
Böyle söyleme.
Evet söylüyorum. Ciddiyim. O zaman bu kadar utanmazdım.
Kanser olan insanlar için pembe kurdeleler takarlar...
...yürüyüşler düzenlerler ve sen de kendini şey gibi hissetmezsin, şey gibi...
Sözcüğü bulamıyorum.
2013'te dış tamiratları tamamladık.
İçerdeyse asansörleri yeniledik.
Oditoryumun, kütüphanenin ve dinlenme salonunun mobilyalarını da.
- Havalandırma sistemimizi de geliştirdik. - Güzelmiş.
Eski güvenlik kapılarından çoğunu çıkarttık.
Bunların yerine hastalarımıza birer bilezik veriyoruz...
...düzeylerine göre onların asansörü kullanmalarına ve...
...binadan çıkmalarına engel oluyor.
Bilmiyorum siz de anneniz ya da babanızda bunu gördünüz mü ama...
...genellikle geceleri huzursuz olup dolaşmaya başlıyorlar.
Hastalarımıza kendilerini kilit altında hissettirmeden kaçmaktan alıkoyuyoruz.
Anlıyorum.
Geniş katılımlı etkinliklerin hastalarımızdan çoğunu...
ilgilendirmediğini ve hatta bunalttığını fark ettik.
Bütün o heyecanlar kafalarını karıştırıyor.
Biz de etkinliklerimizi birimdeki hastalarla...
...personelimiz arasındaki etkileşimlerle sınırlı tuttuk.
Personelimiz hastalarla anlamlı bir iletişim kurabilmenin yollarını arıyor...
Bu işe de onların kim olduklarını ve neyle rahat ettiklerini öğrenmeye çalışmakla başlıyorlar.
Hemşirelik yapmış olan bir kadın...
...çoğu gününü hemşire odasında notlar alarak geçiriyordu.
Bu çok üzücü.
Evet ama bu türden davranışlara zaman zaman rastlıyoruz.
Ziyaret saatlerinde herhangi bir kısıtlamamız yok...
Aile ve arkadaşlar, gece gündüz her saatte gelebilirler.
Bugün kimse yok gibi.
Çoğu pazar günleri gelir.
- Şu nedir? - O bir koltuk alarmı.
Kimi hastalarımızda vardır, ne zaman ayaklandıklarını bilelim diye.
- Bu kadın iyi mi? - Bu yalnızca bir önlem.
Hepsi kadın.
Burada hastalarımızın çoğu kadındır, ama erkekler de var.
Şuradaki William.
William ilk uyduyu yörüngeye gönderen ekibin bir üyesiymiş.
YANITLANACAK. BÜYÜK KIZININ ADI NE?
Bunlar beni uyutacak kadar güçlü değil.
- Lorista'yı dener misiniz? - Rohypnol nasıl?
- O çok güçlüdür. - Bana da güçlü bir şey gerek.
HANGİ SOKAKTA OTURUYORSUN?
Merhaba, Alice. Ben senim ve sana çok önemli bir şey söyleyeceğim.
HANGİ AYDA DOĞDUN? - Demek artık o noktaya vardın...
...hiçbir soruya yanıt veremediğin noktaya...
O halde bir sonraki adım bu. Bundan eminim!
Yatak odanda, üstünde mavi lamba bulunan bir komodin var.
En üst çekmecesini aç...
Çekmecenin dibinde bir hap şişesi bulacaksın.
Üzerinde "Bütün hapları suyla yut" yazıyor.
O şişenin içinde bir sürü hap var.
Bunların hepsini yutman gerek, tamam mı?
Sonra yatağa uzan ve uyu.
Ne yaptığını da kimseye söyleme.
BU SORULARA YANIT VEREMİYORSAN BİLGİSAYARINDAKİ ŞU DOSYAYI BUL:
"KELEBEK"
Alice.
Alice!
Merhaba.
- Buraya bayılıyorum. - Ben de.
- 30 yıl geçtiğine inanabiliyor musun? - Bunu bana yapma. Tanrım.
Karmaşık zamanlardı, değil mi?
Başında pek çok dert vardı. Ne kadar olmuştu, bir yıl mı?
Evet, aşağı yukarı.
Biliyorum, bunu daha önce de söyledim ama...
...anneni ya da kardeşini hiç tanıyamamış olduğum için çok üzgünüm.
Ben de.
Çok iyi zaman geçirdik ama.
Evet.
Oraya dönmemizi istemez miydin?
Sahildeki oynaşmaları kastediyorsan...
...evet, oraya dönmeyi isterdim.
Hayır, hepsini kastediyorum.
Her şey çok hızlı oldu. Anna doğdu, kariyerlerimiz...
Ama senin gözün doymuyordu. Her şeyi istiyordun. Aynı anda.
Ben böyleyim. Böylesini seviyorum.
- Artık aynı değilim, değil mi? - Ben seni böyle seviyorum.
- Her şeyinle seviyorum. - Tanrı'ya şükür ki seviyorsun.
Bu çok harika, biliyor musun? Buna bayılıyorum.
Columbia beni özgür bıraktı.
Sen de seneye izin kullansana.
Ne yapacağız peki, karavanla ülkeyi mi gezeceğiz?
Gerçekten.
Burada daha çok zaman geçiririz. Bhutan'a gideriz.
Adadaki yazımızdan daha fazla heyecanı kaldırabileceğimi sanmıyorum.
Tamam.
Ne var biliyor musun? Bu benim kendimi bildiğim son yılım olabilir.
Lütfen böyle söyleme.
HANGİ SOKAKTA OTURUYORSUN? 112.
HANGİ AYDA DOĞDUN? EK...
- John? - Buradayım.
Konferansa ne zaman gidiyorsun?
- Pazartesi. - Peki Lydia ne zaman geliyor?
Lydia pazar günü geliyor.
Sırf bana bakıcılık yapmak için onca yolu gelmesine hiç gerek yok.
Saugatuck'ta Çehov oynamaya geliyor, unuttun mu?
Doğru.
İşim bitince koşmaya çıkacak mıyız?
Evet, yalnız üstüme bir kat daha giymem gerek.
- Hey, koşacak mıyız? - Oh.
Affedersin. Baksana, ne buldum... Bu, bu...
Bu albümde annemle kız kardeşimin resimleri var.
Oh.
Şu konferansa ne zaman gidiyordun?
Pazartesi.
- Lydia ne zaman geliyor peki? - Lydia pazar günü geliyor.
Koşuya çıkıyor muyuz?
Çıkıyoruz. Yalnız çişim var. Hemen dönerim.
Ali?
Banyoyu bulamadım.
Tamam sevgilim. Haydi gel seni temizleyelim.
Olduğum yere yaptım.
Kolyeni sevdim.
- Sahi mi? - Evet.
- Bunu daha önce görmüş müydün? - Hayır.
Bana annem vermişti.
Çok küçüktüm... İkinci sınıfa gidiyordum...
Öğretmenim bana kelebeklerin fazla uzun ömürlü olmadıklarını söylemişti.
Bir ay falan yaşıyorlarmış, ben de buna çok üzülmüştüm...
O kadar üzüldüm ki eve gidip bunu anneme anlattım...
...ve o da dedi ki...
...ama çok güzel bir hayatları olur...
Ben de annemin hayatını düşünüyorum ve kız kardşiminkini...
...bir anlamda kendiminkini de.
- Sen daha uzun zaman burada olacaksın ama. - Evet.
Yapmak istediğim bazı şeyler var.
Babanın izne çıkmasını istiyorum, ama bunun olacağını sanmıyorum.
Anna'nın bebeğini doğurduğunu görmek istiyorum.
Tom'un mezun olduğunu görmek.
Evet.
Senin de üniversiteye gittiğini görmek istiyorum.
Hukuk, tıp falan değil ama, oyunculuk okuyabilirsin.
O zaman eğer oyunculukta dikiş tutturamazsan öğretmenlik...
...falan yapabilirsin, elinde bir yedek planın olur.
Evet.
Yedek plan istemiyorum ben.
Ben...
Bunu yapmak istiyorum... Bu işe bir şans vermek.
Eğer kendime inanmazsam hiçbir şey olmaz.
Ben sana inanıyorum Lydia. Gerçekten inanıyorum.
Ama biliyorsun işte, hayat zor.
Senin sandığından daha zor ve...
...ben de gitmeden önce seni güvende görmek istiyorum.
Tanrım, anne bunu yapmak...
Bana istediğini yaptırmak için durumunu kullanamazsın.
- Neden yapamazmışım? - Çünkü bu hiç adil değil.
Adil olmam gerekmiyor, annenim ben senin.
Değil mi?
Hayır.
TON SÖZCÜĞÜNÜ GÖNDER? HAYIR EVET
Hey.
Ne var, ne yok?
Çalışıyorum işte, ya sen?
Hiç.
- Okuyacak bir şey arıyorum. - Moby Dick'i okumuyor muydun?
Evet okuyordum. Ama aynı sayfayı tekrar tekrar okumaktan bıktım.
Dikkatimi veremiyorum.
Moby Dick'i okurken bana da öyle olur.
- Daha hafif bir şey denesene. - Ne gibi?
Şapkalı Kedi gibi mi?
Lydia'nın alt kattaki oyunlarından birine ne dersin?
Uzun değiller, daha kolay okunurlar.
Hem ikinizin konuşabileceğiniz bir şeyler olmuş olur.
Tamam.
Sen de sürekli çalışıyorsun.
ÜÇ KIZKARDEŞ ANTON ÇEHOV
ŞÜPHE, YAZAN JOHN PATRICK SHANLEY
TONY KUSHNER, ANGELS IN AMERICA
BECKET TANRI'NIN ONURU
DEFTER LYDIA
En sevdiğim tarafı ne kadar...
...ne kadar büyük, geniş ölçülü olduğuydu.
Evet ölçeği.
Ölçek. Evet, aradığım sözcük buydu.
Böyle bir şeyi gerçekten yaşamış olmanıza inanamıyorum.
Mutlaka tanıdığın birileri...
...birileri olmuştur, yani AIDS'ten ölen, değil mi?
Ah evet tatlım, herkesin tanıdıkları vardı.
Çok insan yitirdik.
Sen nasıl buldun?
Sen ve Malcom Mormonları oynadınız, değil mi? Karı kocayı?
Oyunculuk sınıfında oynamıştınız.
Evet, sen nereden biliyorsun?
Bilmem, sen söyledin herhalde.
Ben söylemedim.
Hım, şey...
Nereden bildiğimi ben de bilmiyorum.
Anne, günlüğümü mü okudun?
Neden?
Bunu neden yaptın anne?
Çok özür dilerim.
Lydia inan ki okuduğumun ne olduğunu anlamamıştım.
Ön sayfasında "Lydia Howland" yazan bir defterin ne olduğunu anlamadın mı?
- Anlamadım. Çok özür dilerim. - Sana inanmıyorum! Ben...
Ben... İsteyerek yapmadım.
Tamam, önemli değil. Sadece...
Lydia ben gerçekten... Gerçekten bilmiyordum.
- Tamam sus artık. - Sana bunu yapmazdım.
Bunu yiyemezsin, biliyorsun değil mi?
Biliyorum, suşi yok...
...sosisli sandviç yok.
- Sosisliye bayılırım. - Alkol yok.
- Sigara da. - Hiç sigara içmedim ki.
- Yani sen... - Ben ne?
Ömründe tek bir sigara bile içmemiştir.
Bir tane bile.
Fazla dikkatten zarar gelmez.
Geçen gün merdivenlerden inerken elimi tuttu...
Çok sevimliydi.
Yaptığım yatırımı korumaya çalışıyordum.
"Arkadaşlarla Sözcükler"ime geri dönmüyorsun.
Üzgünüm anne, hiç zamanım olmadı.
- Selam, kutlarım. - Teşekkür ederim.
- Al bakalım. - Sağol.
- Demek ikiz ha? - Evet, bir kız ve bir oğlan.
Hem de mükemmeller.
Annenle ben de senin için tam bunu istiyorduk.
Bu çok harika.
Kusura bakmayın, açmam gerek.
Alo.
- Ne kadarlık? - Beş hafta.
Biliyorum daha çok erken ama...
...zamanlama böyle oldu ve...
...sonunda gerçekten de işe yaradı.
Harika. Bu çok güzel.
Sen nasılsın anne?
- Çoğunlukla iyiyim. - Sahi mi?
Evet, hafıza yerine bu şeyi kullanıyorum işte.
Bana ilaçlarımı almayı falan hatırlatıyor.
Teknolojinin yardım edebildiğini bilmek güzel bir şey.
- Lydia, oyunun saat kaçtaydı? - Sekizde.
Lydia, yarın akşam için heyecanlı mısın?
Evet. Sahneye çıkınca geçer...
...ama hepinizi yok saymam gerekecek.
Affedersin, kaçta demiştin?
Sekizde.
Anne, programlamana gerek yok. Önemli değil.
- Hayır yazmak istiyorum. Neredeydi? - Saugatuck Tiyatrosu.
- Kodlayabilir misin? - Tabii...
- Anne seni götürmeyi unutacak değiliz ya... - S-A-U... Bırak yazsın!
- S-A-U-G-A-T-U-C-K. - Aman Tanrım.
Anna, yardımcı olmuyorsun. - Asıl sen yardımcı olmuyorsun.
Hatırlaması gerekmeyecek bir şeyi hatırlamak için ne diye endişelensin?
Bırak yapsın, endişelenmiyor.
Bu senin sorun. Neden ondan sanki burada değilmiş gibi söz ediyorsun?
Etmiyorum. Onunla konuşuyorum ben, değil mi anne?
Evet öyle.
- Sağol, peki seni kim uzman yaptı? - Kes sesini be!
- Büyü artık, Lydia. - Siktir!
- Aman ne güzel söyledin. - Kızlar!
Sana göstermemi ister misin, benle dalga mı geçiyorsun sen?
- Yapmayın kızlar. - Neden götlük ediyorsun?
Kesin lütfen.
- Kapa çeneni! - Sen kapa.
- İkiniz de kesin artık. - Neler oluyor burada?
Ali, bu çok güzel bir sofra.
Sağol Charlie.
Lydia tatlım, biliyorum, dün bir konuda kavga ettik...
...ama neydi hatırlamıyorum.
- Önemli bir şey değildi aslında. - Hayır, seni kızdırdım.
Özür dilemem gerek.
Hayır, gerçekten... Asıl ben özür dilemeliyim, ben...
Kendimi kötü hissediyorum. Dün çok anlayışsızlık ettim.
Beni gerçekten bağışlayacak mısın?
Ne için?
Benim mahremiyetime saygı göstermenle ilgiliydi ve...
...söylediklerimi geri alıyorum. Özür dilerim, olur mu?
Ben de özür dilerim.
- Hatırlamıyorum ki zaten. - Biliyorum.
Unutalım o zaman.
Nasıl bir şey?
Nasıl hissediliyor?
Hım, şey...
Her zaman aynı olmuyor işte, bazen iyi günlerim oluyor...
...bazen de kötü...
İyi günlerimde aşağı yukarı normal bir insan sayılabilirim.
Kötü günlerimdeyse kendimi bulamıyormuşum gibi hissediyorum...
Kendimi hep zihnimle tanımladım ben, sözlerimle...
...konuştuklarımla...
...şimdiyse bazen sanki sözcükler karşımda asılı duruyor ve...
...onlara ulaşamıyorum, kim olduğumu bilmiyorum, bundan sonra neyi yitireceğimi.
Korkunç olmalı.
Sorduğun için teşekkürler.
Lydia.
SIR YOK...
Bizi terk ediyorlar.
Bizi terk ettiklerinde...
...sessiz ve sonsuz...
...geriye yalnız biz kalırız, yaşamlarımıza yeni baştan başlamak üzere.
Yaşamalıyız. Yaşamalıyız.
Bir zaman gelecek ve hepimiz bileceğiz...
...bütün bu acılar ne içindi.
O zaman hiç sır kalmayacak. Şimdi yaşamalıyız.
Çalışmalıyız! Yalnızca çalışmalıyız!
Yarın tek başıma gideceğim ve öğretmenlik yapacağım.
Sahip olduğum her şeyi, onlara ihtiyacı olabileceklere vereceğim.
Şimdi sonbahar...
Yakında kış gelecek. Kar her yeri örtecek.
Bense çalışıyor olacağım.
Yalnızca çalışacağım.
Bayan Howland, bir imza lütfen.
Muhteşemdi.
Onunla hemen özdeşleştim.
Acısını çok iyi yakalamışsınız, ama neşesini de öyle.
Teşekkürler. Harika.
Bu yaz sizi başka bir şeyde izleyebilecek miyiz?
Hayır, bulabildiğim tek iş buydu.
Yani yalnızca bir sezonluk buradasınız.
Evet.
Anne, anne bu Lydia. Kızın.
Evet, biliyorum.
Geldiğiniz için teşekkürler. Bu çok tuhaf oldu. Çok utandım.
Utanma lütfen. Utanacak bir şey yok.
Zürafa.
Çekiç.
Fırça.
Durun, ne olduğunu biliyorum, tavuk gibi ama değil...
Ördek!
Peki ya bu?
Basket topu.
- Ekmeğin harflerini tersten söyleyin. - Önce düz söylesem olur mu?
E-K-M-E-K
K-E-M-K-E
Çok güzel.
Biraz önce aklınızda tutmanızı istediğim ismi söyler misiniz?
Söylüyorsunuz ama ben aklımda tutamıyorum.
"John Black" miydi, "John White" mı, "John Jones" mu yoksa "John Smith" mi?
Smith.
Peki ya adres, "East St" mi, "Washington St" mi, "Humboldt St" mi...
yoksa "Main Street" miydi?
Araya gireceğim ama bozulmanın oranı konusunda ikimiz de endişeliyiz.
Bu normal mi?
Her vaka farklıdır.
Ailevi erken hastalıkta işler hızlı gelişebilir.
Ayrıca eğitim düzeyi daha yüksek olan kişilerde de...
...daha hızlı olabiliyor.
Bu kişiler genellikle yaratıcı yöntemlerle zihinsel süreçlerini baskı altında tutmayı başarırlar ve...
...bu da teşhisi geciktirir.
Alice'in hafızasının gerilediği çok açık ama yine de inanılmaz derecede becerikli.
Teşekkürler.
Cesaretinizin kırıldığını biliyorum.
Ama ben bu noktada bile durumu istikrar kazanan hastalar gördüm.
Umudunuzu yitirmeyin.
Alice, Alzheimer Derneği'nin Bakım Konferansı broşüründe adına rastladım.
Konuşma yapacakmışsın.
- Siz de gelecek misiniz? - Evet, sabırsızlanıyorum.
Ben iş için Minnesota'da olacağım ve...
...endişeliyim. Bunun iyi bir fikir olduğundan emin misiniz?
İçinde bulunduğu durum düşünülürse büyük bir stres altına girecek.
Bence bu ona çok iyi gelecek.
Eminim her şey yolunda gidecektir. Sen endişelenmiyorsun, değil mi Alice?
Hayır, sanmıyorum.
Amiloid üretimini önlemenin bu yolları denenmekteyken...
...temel ve gamma sekretaz inhibitörlerini bir araya getiren yeni bir çalışma da var ve...
...bu da gelecek için en büyük umudumuzu oluşturuyor.
Bu kadar, bu sonuydu.
Güzel anne, çok güzel.
Çok bilimsel.
- Evet, bilirsin işte. - Evet.
- Eminim çok doğrudur... Ama... - Ama ne?
Biraz daha kişisel olabilirdi sanki.
Kişisel derken ne kastettiğini anlayamadım.
Anla işte. Bir oda dolusu bilim adamına konuşuyor değilsin.
Benim asıl bilmek istediğim...
...ne hissettiğin olurdu. Nasıl bir duygu bu? Hastalık sana neler yapıyor?
O zaman dinlememişsin, çünkü bunlar vardı. Konuşmada hepsi var.
Tamam o zaman, bana sorma.
Hayır, sormam o zaman.
Anne, bir kere daha dene, olmaz mı?
Düşünemem, çünkü yazdım bile!
Şu sarı şeyi kullanıyorum... İşaretlemek için...
Tekrar tekrar hep aynı satırı...
...okuyup durmayayım diye.
Tamam, anladım. Bir baskı daha çıkar.
Bunu yazmak 3 günümü aldı, biliyor musun sen?
- Bir baskı daha alabilirsin. - Hayır bu... üç... günümü aldı.
- Affedersin. - 3 gün!
- Burası. - Teşekkür ederim.
Merhaba.
Tom bu benim doktorum. Bu da oğlum Tom.
Travis Benjamin. Annenizin nörologuyum.
Oğlum Tom.
Nasılsın Alice?
- Heyecanlıyım galiba. - Çok iyi olacaksın.
- İyi şanslar. Memnun oldum. - Ben de.
Sıradaki konuşmacımızı sunmaktan gurur duyuyorum, Alice Howland.
Columbia'dan eski bir dilbilimi profesörü.
Ders kitapları yazdı ve dünyanın her yerinde dersler verdi.
Alice erken Alzheimer hastalığıyla yaşıyor...
...sevgili ailesinin destek ve bakımıyla.
Huzurlarınızda Alice Howland.
Lütfen bana bir dakika izin verin.
İyi günler.
Burada olmaktan onur duyuyorum.
Şair Elizabeth Bishop, şöyle yazmış: "Yitirme sanatında ustalaşmak zor değil..."
"O kadar çok şey yitirilme niyetini içinde taşıyor ki..."
"...yitirilmeleri felaket olmuyor".
Ben şair değilim, erken Alzheimer hastalığıyla yaşayan bir insanım.
Ve böyle bir insan olarak, yitirme sanatını her gün yeni baştan öğreniyorum.
Dayanaklarımı yitiriyorum, nesneleri...
...uykumu ama en çok da...
...anılarımı yitiriyorum.
Sanırım bunun olduğunu da unutmaya çalışacağım.
Ömrüm boyunca anı biriktirdim.
Onlar bir anlamda en değerli varlığım haline geldiler.
Kocamla tanıştığım gece...
...ilk kitabımı elime aldığım an...
...çocuklarımın doğumu... arkadaşlarım... dünyayı gezmem.
Yaşamımda biriktirdiğim her şey, uğrunda çaba harcadığım her şey...
...şimdi elimden alınıyor.
Tahmin edebileceğiniz, ya da bildiğiniz gibi bu cehennem demek.
Ama daha da kötüye gidiyor.
Bir zamanlar olduğumuz kişiden bu kadar uzaklaştığımızda bizi kim ciddiye alabilir?
Tuhaf davranışlarımız ve anlaşılmaz sözlerimiz...
...başkalarının bize bakışını değiştiriyor...
...bizim kendimize bakışımızı da.
Giderek gülünç... yetersiz... komik oluyoruz.
Ama bu biz değiliz.
Bu yalnızca hastalığımız.
Her hastalık gibi bunun da bir nedeni var...
...bir ilerleyişi var ve bir tedavisi de olabilir.
En büyük dileğim, çocuklarımın...
...bütün çocuklarımızın, gelecek kuşakların...
...benim yaşadıklarımı yaşamamalarıdır.
Fakat şimdilik ben hâlâ hayattayım.
Hayatta olduğumu biliyorum.
Derinden sevdiğim insanlar var.
Hayatta yapmak istediğim şeyler var.
Bir şeyleri hatırlayamadığım için kendime kızıyorum.
Ama yine de gün içinde katıksız sevinç ve mutluluk anları yaşadığım oluyor.
Ve lütfen acı çektiğimi sanmayın.
Acı çekmiyorum. Mücadele ediyorum.
Bir şeylerin parçası olmak için mücadele ediyorum.
Bir zamanlar olduğum kişiyle bağımı korumak için.
Anı yaşa diyorum kendime.
Yapabileceğim tek şey bu.
Anı yaşamak.
Kendime fazla yüklenmemek.
Kendime fazla...
yüklenmemek, yitirme sanatında ustalaştığım için.
Tutunmaya çalışacağım şeylerden biri de bugün burada konuşmamın anısı olacak.
Elimden gidecek, biliyorum, belki yarın gitmiş olacak.
Ama bugün burada konuşuyor olmak...
...benim için çok anlamlı...
...bana iletişime her zaman hayran olan eski beni hatırlatıyor.
Bu fırsat için teşekkür ederim.
Benim için dünyalar kadar değerli.
Teşekkür ederim.
Mayo Kliniği.
Önümüzdeki bahar başlayacak.
Ben de kendi takımımı yöneteceğim.
Yani taşınmamızı mı istiyorsun?
Rochester, Minnesota.
Bizim için yeni bir macera olabilir. Belki de orayı sevebilirsin bile.
Tanıdığım, bildiğim her şey burada. Anna, Tom, ikizler de geliyor.
Uçakla 2 saat mesafe. Onları şimdi gördüğümüz kadar sık görebiliriz.
Ali, bu iş yeni ortaya çıktı ve henüz resmen teklif etmediler bile...
...ama anla lütfen, bu önemli.
Bir sürü yepyeni tedavi üzerinde çalışıyorlar. Bir sürü kaynakları var.
İşin önemli olduğunu anlıyorum. Ben de işimi özlüyorum.
Onlardan bir yıl sonra başlamayı iste bence.
Orası akademi gibi değil, bir yılı boş geçirtmezler.
Ama şu anda toparlanıp taşınmak, tam da...
...tam da...
Neden söylemek istediklerimi söyleyemiyorum?
Ali öyle ya da böyle, yine birlikte olacağız.
Yani... İzin almayacak mısın?
Bir yıl çalışmadan duramam. Mali olarak buna imkân yok.
Tanrı bilir sonra ne hale geliriz.
Bu kadar yani, hepsi bu.
- Ne? - Bunu yapmak istemiyorsun.
Bir yıl evde benimle kalmak... Bunu izlemek...
- Öyle bir şey söylemedim. - Gerek kalmadı.
BÜYÜK KIZININ ADI NE?
ANNE...
Hangi ayda doğdun?
E-K-İ-N
Tatlım, ne yapıyorsun?
- Bulamıyorum! - Neyi bulamıyorsun?
- Telefonumu bulamıyorum! - Gecenin bu saatinde mi?
Önemli bu. Sabah saat sekizde kapanıyor ve...
...bana sorular soruyor.
Bulmam gerek!
- Sabah ararız. - Hayır, bulmam gerek!
- Sabah baka... - Telefonumu bulmama yardım et!
- Söz veriyorum yarın yardım edeceğim. - Yardım et...
- Yarın. - Hayır! Bulmak istiyorum...
- Yarın bulacağız. - Bulmama yardım et!
Söz veriyorum bulacağız, haydi yatağa gel.
Gel, yatağımıza gel lütfen.
Lütfen.
Tamam.
Haydi.
Anne?
- Merhaba. - Merhaba anne.
Benim anne, Anna.
- Seni kardeşim sandım. - Tamam.
- Nasılsın? - Ah, çok rahatsızım.
Nefes alamıyorum, uyuyamıyorum, sana da böyle olmuş muydu?
- Ben iki tane birden doğurmadım. - Doğru söylüyorsun.
Yeşil köri aldın mı?
- Aldım. İşte burada. - Harika.
Her şey yolunda mı?
Evet, çok cömert bir teklif yaptılar.
- Ne güzel. - Öyle herhalde.
Hayır, öyle. Kesinlikle doğru kararı verdin.
- Biraz su ister misin? - Evet lütfen.
John ne oldu? Telefondaki kimdi?
Hastaneden aradılar tatlım, Mayo Kliniği'nden.
Biri mi hastalandı?
Hayır, hayır. Her şey tamamen yolunda.
Aman Tanrım.
Olamaz.
Dün gece bunu arıyordum.
Bir ay önceydi.
Ali.
Tatlım.
Uyan sevgilim, uyanma zamanı.
Giyinmen gerek. Sana yardım edeyim.
Sana çok iyi haberlerim var.
Pantolununu giydirelim.
Yeşilini istiyorum.
Bence bu daha iyi olacak. Haydi, bunu giyelim.
Tamam.
Bana yaslan.
Tutun bana.
İşte burada.
- Nesi var? Yoksa... - Doğum yaptı tatlım.
Merhaba. Doğurmuşsun.
Evet, doğurdum.
- Bu Alison. - Çok güzeller.
O da Charlie Jr.
Bu da küçük Charlie.
Evet.
İşte böyle.
Kucağıma alabilir miyim?
Bu iyi bir fikir mi?
Nasıl bebek tutacağımı bilirim.
Tamam anne, şu koltukta rahatça oturabilirsin.
İşte, böyle.
İçimden bir ses bunu daha önce de yaptığını söylüyor.
Sana benziyor.
Bazı günler nerede olduğunu biliyor...
...ama bazılarında hiç bilmiyor.
Belki de kendini hâlâ New Hampshire'da bir çocuk sanıyor...
...ya da kim bilir ne.
Gitgide daha sık oluyor.
O konuşmada söyledikleri hiç aklımdan çıkmıyor...
...anılarının ne kadar önemli olduğu, kim olduğunun.
Evet, aylar önceydi o.
Çocuklar, bu hepimiz için çok zor.
Ama Alice'in kim olduğunu unutmayalım.
Kimseye yük olmak istemezdi o.
Anna, artık senin bebeklerin var ve yakında işe de döneceksin...
Tom, sen de ona bakabilecek durumda değilsin.
Ben de Mayo'yu daha fazla bekletemem. Bu ayın başında gidiyorum.
Onu da yanımda götürmeyi istiyorum.
Mümkün olan en iyi bakımı sağlayacağım.
Minnesota'ya alıştıktan sonra...
...çok daha mutlu olacak, hepimiz için iyi olacak.
- Lydia çıldıracak. - Bırak onu.
- Ama kızacak. - Buna hiç hakkı yok.
Umurunda olsa ülkenin öbür ucunda olmazdı şimdi.
Burası sıcak.
Kimdi bu adam?
Adı Bill Thompson. Menajer.
Neden o kadar önemli?
Benim için kapıları açacak.
Giremeyeceğim seçmelere girmemi sağlayacak falan.
İyi fotoğraflarımı çektirecek.
Anlıyorum.
Adı ne?
Bill Thompson.
Thompson & Gold şirketinden. Araştırırsan görürsün, çok iyiler.
Su kaynadı.
Elena nerede?
- Kendime çay koyuyorum. - Güzel.
Bakıcın nerede?
Elena bugün yok. Kızı hastaymış. Onu doktora götürdü.
Yalnız mısın sen?
Kendime çay yapabilirim.
Tamam.
Yeni fotoğrafıma bakmak ister misin?
Sana link göndersem dosyayı açabilir misin? Dosya indirmeyi biliyor musun?
Evet.
Tamam.
Evet, tamam...
- Sonra yine konuşuruz. Seni seviyorum. - Tamam.
Hoşçakal.
KELEBEK FİLMİ
Merhaba.
Alice, ben senim ve sana çok önemli bir şey söyleyeceğim..
Demek artık o noktaya vardın, hiçbir soruya yanıt veremediğin noktaya...
O halde bir sonraki adım bu.
Bundan eminim.
Çünkü başına gelen şeyi...
...yani Alzheimer'i trajik bir şey olarak görebilirsin, ama...
...hiç de trajik bir hayatın olmadı.
Değerli bir kariyerin oldu...
...ve harika bir evliliğin.
Üç güzel çocuğun.
Şimdi beni dinle...
Burası önemli.
Yalnız olduğundan emin olunca yatak odana git.
Yatak odanda, üstünde mavi lamba bulunan bir komodin var.
En üst çekmecesini aç...
Çekmecenin dibinde bir hap şişesi bulacaksın.
Üzerinde "Bütün hapları suyla yut" yazıyor.
O şişenin içinde bir sürü hap var...
Bunların hepsini yutman gerek,
...tamam mı?
Sonra...
...yatağa uzan...
...ve uyu.
Ne yaptığını da kimseye söyleme... Tamam mı?
Yatak odanda, üstünde mavi lamba bulunan bir komodin var.
En üst çekmecesini aç, çekmecenin dibinde bir hap şişesi bulacaksın.
Üzerinde "Bütün hapları suyla yut" yazıyor.
Mavi lamba...
Yalnız olduğundan emin olunca yatak odana git.
Yatak odanda, üstünde mavi lamba bulunan bir komodin var.
En üst çekmecesini aç, çekmecenin dibinde bir hap şişesi bulacaksın.
Üzerinde "Bütün hapları suyla yut" yazıyor.
O şişenin içinde bir sürü hap var.
Bunların hepsini yutman gerek.
Tamam mı? Sonra yatağa uzan ve uyu.
Ne yaptığını da kimseye söyleme... Tamam mı?
Merhaba?
Bir kurabiyeli kremalı ve bir de fındıklı çikolatalı alayım.
Alice sen de ne istediğini biliyorsun, değil mi?
Kurabiyeli kremalı ve fındıklı çikolatalı.
Hayır tatlım, sen her zaman yabanmersinli ve hindistancevizli alırsın.
Tamam.
Yabanmersinli ve hindistancevizli lütfen.
Ali, şuradaki binayı görüyor musun?
O ne, biliyor musun?
Bildiğimi sanmıyorum.
Orası Columbia, orada öğretmenlik yapardın.
Birinin dediğine göre iyi bir öğretmenmişim.
Evet, öyleydin.
Çok akıllıymışım.
Tanıdığım en akıllı insandın.
Ali...
Burada daha oturmak istiyor musun?
Daha bitirmedim. Kalkmak zorunda mıyız?
Hayır.
Merak etme.
Acele etmene gerek yok.
- Bütün eşyaların bu kadar mı? - Bazı kutuları kargoyla yolladım.
Los Angeles'tan ayrıldığına üzülüyor musun?
Kendimi doğu kıyısına daha uygun olduğuma ikna etmeye çalışıyorum.
Annem nerede?
İşte burası...
...eski odan.
Menajerinle işler nasıl gitti?
Batı kıyısı şirketi işte. Çok iyi gitmedi yani.
Kötü olmuş. Bunu istediğinden emin misin?
Bu konuyu konuştuk...
Tamam.
New York işte. Seçmelere gireceğim, tiyatro yapacağım.
Olmam gereken yerin burası olduğunu biliyorum ama, bu yüzden...
Sen benden daha erkeksin.
Baba, sen iyi misin?
Hava soğuyor, ha?
Eve dönelim mi?
Haydi gidelim.
Merhaba.
Yürüyüş nasıldı?
Sizi tanıdığımı sanmıyorum.
- Tanıyorsunuz. - Anne, Elena bu.
Ben biraz meyve suyu getireyim, olur mu?
Montunuzu çıkarıp içeri girelim haydi.
San Francisco'ya gece uçuşu. Amerika boyunca mehtabı kovalamak.
Tanrım! Uçağa binmeyeli yıllar oluyor.
35,000 fite çıktığımızda tropopoza ulaşmış olacağız...
Sakin havanın o geniş kemerine.
Ozona ancak bu kadar yaklaşabilirim. Düşümde orada olduğumuzu gördüm.
Uçak tropopoza atladı...
Güvenli havayı geçip dış çembere girdi...
Yırtık, delik deşik ozona...
Yer, yer eskimiş bir peynir bezi gibi lime lime olmuştu...
Ürkütücüydü.
Ama ben başka kimsenin göremediği bir şey gördüm...
Çünkü böyle şeyleri görebilmek için üstün bir yeteneğim var.
Yükselen ruhları gördüm...
Çok aşağılardaki yeryüzünden...
Ölmüş insanların ruhları...
Kıtlıktan, savaştan, vebadan can verenlerin...
Tersine paraşütçüler gibi yukarı süzülüyorlar.
Kollar, bacaklar dönüyor, sallanıyor.
Göçenlerin ruhları el ele verdiler...
Birbirlerini bileklerinden yakalayıp büyük bir ruhlar ağı ördüler.
Ruhlar ozon maddesinden üç atom oksijen molekülüydüler...
Dış çember onları emdi ve kendini onardı.
Hiçbir şey sonsuza dek yok olmaz.
Bu dünyada acı verici bir ilerleyiş vardır.
Geride bırakılana özlem duyarak...
...ileriyi düşlemek.
En azından bana öyle geliyor.
Bu kadar.
Hey.
Beğendin mi?
Az önce okuduğum şey.
Çok mu kötüydü?
Ne...
Ne anlatıyordu?
Sevgi.
Evet anne.
Sevgiyi anlatıyordu.
UNUTMA BENİ
Çeviri: rapsodia